Het verhaal van Wang
Wang Anxin kwam in 2005 in contact met Morning Tears. Op een ochtend brachten twee politiemensen die niet in dienst waren haar van het rurale Pucheng naar Xi’an. Zij vertelden haar te wachten in het kinderdorp van Morning Tears tot zij terug zouden komen van de stad in de namiddag. Twee dagen later werd haar verteld dat dit de plek zou zijn waar ze de rest van haar kindertijd zou doorbrengen.
Nu is Wan Anxin ‘gelukkig’. De hulpverleners van Morning Tears schatten dat ze toen 7 jaar was. Een locale school accepteerde haar voor een redelijke vergoeding ondanks het feit dat ze geen papieren en dus geen rechten heeft. De hoofdleraar beseft dat slechts enkele mensen op de hoogte mogen zijn van haar achtergrond. Wang Anxin zou sociaal veroordeeld worden en vele ouders zouden hun kinderen van school veranderen. De leraar zegt dat ze pienter is maar dat ze regelmatig haar aandacht verliest.
Op een monotone wijze vertelt Wang hoe haar moeder haar vader vermoordde. Wang gelooft dat haar moeder het juiste deed. Daarvoor had haar vader haar jongere zus vermoord en tweemaal geprobeerd haar te vermoorden door haar in de dorpsbron te gooien. Haar moeder werd regelmatig geslagen omdat ze niet in staat was hem een zoon te geven.
Wang’s moeder zal niet geëxecuteerd worden. De rechter achtte haar daad zelfverdediging zodat ze 22 jaar gevangen zal zitten.
Hetgeen Wang het liefst heeft zijn haar vrienden in Children Village en haar verjaardag. Opgewonden vertelt ze hoe dan de andere kinderen voor haar zongen en dat ze samen zoetigheden aten. De hulpverleners kozen 15 augustus voor haar verjaardag.
Hetgeen Wang niet graag heeft is de koude tijdens de nacht en de toiletten in Children Village. Het stadsbestuur besliste dat er geen kolen gestookte verwarming mag gebruikt worden in Xi’an en omgeving om de verontreiniging tegen te gaan. Met extra dekens en het slapen met drie in één bed, proberen de kinderen te vechten tegen temperaturen van -15°. De toiletten zijn aan het einde van de gang. Twee maanden geleden werd ze ook ‘s nachts droog. Ze is er fier op maar ze houdt er niet van om ‘s nachts naar de toiletten te gaan omdat ze bang is dat de oudere jongens haar lastig zouden vallen zoals ze deden met haar vriendin Chu.
Als iemand haar vraagt als er iets is dat ze wil, vullen haar ogen zich met tranen. “Mijn moeder zien” zegt ze met een gedempte stem. In een maand zal China het Moon festival vieren. We onderhandelen met de gevangenis om Wang Anxin toe te laten haar moeder te bezoeken. Misschien kan ze dan zelfs eventjes op haar schoot zitten…